..............................................................................ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

απόδραση
, ή δραπέτευση, χαρακτηρίζεται η πράξη κρατούμενου ή φυλακισμένου που ενδεχομένως να επιχειρήσει, ή έχει επιχειρήσει, προκειμένου ν΄ ανακτήσει την ελευθερία του.... Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Oδοιπορικό στα παράλια της αλησμόνητης Μ. Ασίας

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

.............................«Όποιος ελεύθερα συλλογάται συλλογάται καλά», Ρήγας Φεραίος Βελενστινλής

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


"Η χώρα δεν έχει ανάγκη από μια συμφωνία γενικά. Έχει ανάγκη από μια έξοδο από τα αδιέξοδα των μνημονίων, από μια σύνθετη πολιτική διεξόδου και αναγέννησης σε όλους τους τομείς, παραγωγικής και πνευματικής – κοινωνικής, εθνικής ανασυγκρότησης, που δεν μπορεί να γίνει μέσα από τα νεοφιλελεύθερα δόγματα και τους όρκους πίστης στις συνθήκες της Ε.Ε., χωρίς έναν σταθερό προσανατολισμό για μια νέα θέση της χώρας στον γεωπολιτικό άξονα. [Ο Δρόμος της Αριστεράς]

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

Carlos Santana & Mahavishnu John McLaughlin - Love Devotion Surrender 19...





Love Devotion Surrender is an album released in 1973 by guitarists Carlos Santana and John McLaughlin, with the backing of their respective bands, Santana and The Mahavishnu Orchestra. The album was inspired by the teachings of Sri Chinmoy and intended as a tribute to John Coltrane. It contains two Coltrane compositions, two McLaughlin songs, and a traditional gospel song arranged by Santana and McLaughlin.


Side one
1."A Love Supreme" (John Coltrane) – 7:48
2."Naima" (Coltrane) – 3:09
3."The Life Divine" (John McLaughlin) – 9:30

Side two
1."Let Us Go Into the House of the Lord" (Traditional) – 15:45
2."Meditation" (McLaughlin) – 2:45

Personnel:

Mahavishnu John McLaughlin – guitar, piano
Carlos Santana – guitar
Mahalakshmi Eve McLaughlin – piano
Larry Young (under his Muslim name Khalid Yasin) – piano, organ
Doug Rauch – bass guitar
Jan Hammer – Hammond organ, drums, percussion
Billy Cobham – drums, percussion
Don Alias – drums, percussion
Mike Shrieve – drums, percussion
Mingo Lewis – percussion
Armando Peraza – congas, percussion, vocals

Production

Mahavishnu John McLaughlin – producer
Carlos Santana – producer
Glen Kolotkin – engineer
Ashok – album design & cover photo
Pranavananda – photography
Sri Chinmoy – essay


Released July 20, 1973
Recorded October 1972, March 1973[1]
Genre Jazz fusion
Length 38:44
Label Columbia

Weather Report - Black Market (1976) Full Album







Jazz Fusion

1. Black Market 0:00
2. Cannon Ball 6:30
3. Gibraltar 11:11
4. Elegant People 19:00
5. Three Clowns 24:05
6. Barbary Coast 27:30
7. Herandnu 30:41



"Copyright Disclaimer Under Section 107 of the Copyright Act 1976, allowance is made for "fair use" for purposes such as criticism, comment, news reporting, teaching, scholarship, and research. Fair use is a use permitted by copyright statute that might otherwise be infringing. Non-profit, educational or personal use tips the balance in favor of fair use."

Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

Γιατί με ενόχλησε ο θάνατος της Μαίρης Τσώνη...

Γιατί με ενόχλησε ο θάνατος της Μαίρης Τσώνη...

-| Του Γιάννη Αγγελάκη // Στον Αγώνα της Κρήτης |-http://agonaskritis.gr/


Κατά ένα περίεργο τρόπο, με ενόχλησε πολύ ο θάνατος της Μαίρης Τσώνη. Δεν την γνώρισα ποτέ, ούτε την είχα δει να παίζει ζωντανά.

Ήξερα πως σύχναζε στα Χανιά. Είχε φίλους εδώ. Δε θέλω να εξετάσω αν και κατά πόσο θα μπορούσε να σωθεί. Σε συζητήσεις με φίλους υποστήριζα ότι αν δε ζούσε στην Ελλάδα μπορεί να ζούσε. Η Μαίρη Τσώνη όμως επέλεξε να μείνει εδώ και να δώσει τον αγώνα της.
Την Μαίρη Τσώνη την έμαθα από σπόντα και σχετικά αργά. Το 2011, το Velvet Bus ένα φεστιβάλ δρόμου που διέσχιζε την επαρχία της Ελλάδας της κρίσης με ξενόγλωσσα συγκροτήματα, έκανε στάση στην περιοδεία του στο Ελαιουργείο / Εργοστάσιο Τέχνης στο Δρομόνερο Χανίων. Σχετικό δελτίο τύπου στάλθηκε και στην εφημερίδα μας κι έτσι βρέθηκα κι εγώ εκεί δίχως να ξέρω πολλά.
Η συναυλία ήταν μία ιδιαίτερη εμπειρία – εξαιτίας και της μορφής του φεστιβάλ, της ιδέας από πίσω του – όμως μουσικά, εγώ προσωπικά ξεχώρισα τον Boy (Αλέξανδρος Βούλγαρης) με τους Felizol.
Επιστρέφοντας στο σπίτι μου άρχισα να ψάχνω να βρω υλικό τους. Έτσι, πρωτοάκουσα την απόκοσμη φωνή της Μαίρης Τσώνη.
Δεν ήξερα πως ήταν η ηθοποιός του Κυνόδοντα. Δε μπορούσα να χωνέψω πως από ένα πλάσμα λεπτό, που κάποιες στιγμές έμοιαζε εύθραυστο, έβγαινε αυτή η όλο δύναμη φωνή.
Ο Boy έπαιξε και άλλη φορά στα Χανιά (στο Σπίτι – έναν αυτοδιαχειριζόμενο χώρο καλλιτεχνών που δεν υπάρχει πλέον – και πιο πρόσφατα στο Ride), ποτέ όμως μαζί με τη Mary.
H Μαίρη Τσώνη είχε παίξει στα Χανιά, αλλά μόνη της. Έκανε ανεπίσημα κάποιες παρουσίες στο «Υπόγειο», έναν αυτοδιαχειριζόμενο χώρο καλλιτέχνων (μια ιδιότυπη συνέχεια του Σπιτιού) στην οδό Αποκορώνου αλλά και στα πλαίσια των εγκαινίων έκθεσης «ΣΩΜΑ / ΟΘΟΝΗ: Γυναικείες Ταυτότητες και Νέα Μέσα» που πραγματοποιήθηκαν στις 31 Αυγούστου του 2012 στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων. Από εκεί είναι και το βίντεο που παραθέτω. Το performance της ξεκινά με το τραγούδι του Johny Cash – God’s Gonna Cut you Down:


Αν μ’ ενόχλησε κάτι ιδιαίτερα με τον θάνατο της Μαίρης Τσώνη είναι ότι ήταν πολύ ταλαντούχα και σε πολλούς τομείς. Σκεφτόμουν πως πολλοί ηθοποιοί περιμένουν μια ευκαιρία, και η Μαίρη Τσώνη την είχε αυτή την ευκαιρία με τον Κυνόδοντα. Όμως, η συνέχεια δεν ήταν η αναμενόμενη. Δεν ξέρω κατά πόσο έχει μερίδιο ευθύνης και αυτή. Όμως εκεί που θα έπρεπε να έρθει το ξεπέταγμα, η Ελλάδα εισήλθε σε μία περίοδο βαθιά κρίσης. Οι χρηματοδοτήσεις σε δράσεις πολιτισμού εκμηδενίστηκαν και η ανεργία στον κλάδο των ηθοποιών πλέον ξεπερνά το 90%.
Ο θάνατός της με πείραξε όμως και για άλλο ένα λόγο. Κατ’ ένα τρόπο η Μαίρη Τσώνη ήταν εκπρόσωπος μιας γενιάς νέων ανθρώπων με πολλές ικανότητες και ιδιαίτερα ταλέντα που χάνεται μέσα στην κρίση. Τα ταλέντα και οι ικανότητες γίνονται βάρος και δεν αναγνωρίζονται. Η αξιοπρέπεια τους τσαλαπατιέται. Η γενιά αυτή βιώνει μία πολύ μεγάλη ματαίωση. Η γενιά αυτή βρίσκεται περίπου σε μία θέση να απολογείται για τις ικανότητές της.
Πολλοί έχουν φύγει στο εξωτερικό. Κάποιοι έχουν μείνει στην Ελλάδα. Από αυτούς που μένουν πολλοί συμβιβάζονται, λίγοι κατορθώνουν να συνεχίσουν στο μονοπάτι που θέλουν να χαράξουν και με πολλές θυσίες. Κάποιοι περιθωριοποιούνται. Και κάποιοι καταρρέουν.
Δεν ξέρω αν η Μαίρη Τσώνη ανήκει στην τελευταία κατηγορία. Ξέρω όμως ότι άνηκε σε μία κατηγορία νέων ανθρώπων στην Ελλάδα η οποία πέρα από ταλέντο και ικανότητες που δεν υπάρχει πεδίο για να φανούν, έχει ιδιαίτερες ευαισθησίες και δίνει βαρύτητα στην αισθητική. Αυτά, στην Ελλάδα ποτέ δεν τύγχαναν αναγνώρισης. Στην Ελλάδα της κρίσης, πολλές φορές τυγχάνουν και του σαρκασμού.
Διαβάζω τώρα μετά τον θάνατο της Μαίρης Τσώνη μία παλιά συνέντευξη με τον Αλέξανδρο Βούλγαρη, όταν ήταν μαζί ως Mary and the Boy. Παραθέτω τον σύνδεσμο για αυτή τη συνέντευξη γιατί δίνει μία άλλη εικόνα, δύο νέων ανθρώπων, εσωστρεφών, ευαίσθητων και ντροπαλών όπως πολλά παιδιά δίπλα μας, με όνειρα και ταλέντο, που κάνουν κάτι πολύ όμορφο υπό πολύ δύσκολες συνθήκες. Όμως με αισιοδοξία και χαμόγελο. Κάτι, που στην πορεία, φαίνεται ότι έχασε η Μαίρη Τσώνη.

Διαβάστε τη συνέντευξη εδώ: mousiko-therapeia.blogspot.gr
(σημείωση: η φωτογραφία είναι του Σπύρου Σταβερη)
__________
~~~~~~~~~~~~~

Ένα αντίο στη Μαίρη Τσώνη. Ηταν μόλις 30 ετών

http://weekend-net.blogspot.gr/2017/05/30.html

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

Σε αυτό το εστιατόριο πληρώνουν οι πλούσιοι και τρώνε οι φτωχοί

Σε αυτό το εστιατόριο πληρώνουν οι πλούσιοι και τρώνε οι φτωχοί
Μία δράση που μπορεί να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα!
Το εστιατόριο "Robin Hood" (Ρομπέν των Δασών) στο κέντρο της Μαδρίτης την ημέρα προσφέρει στους πελάτες του πρωινό και μεσημεριανό και το βράδυ ανοίγει μόνο για τους άστεγους, παρέχοντας δωρεάν δείπνο. 
Το πρωτοποριακό αλληλέγγυο εστιατόριο αποτελεί ένα ζεστό καταφύγιο για τους άστεγους και τους φτωχούς, που βρίσκουν κάθε βράδυ ένα στρωμένο τραπέζι με λουλούδια, ωραία ποτήρια, μαχαιροπήρουνα και ένα ζεστό δείπνο.
Την δράση αλληλεγγύης υποστηρίζει η τοπική οργάνωση Mensajeros de la Paz (Αγγελιοφόροι της Ειρήνης), ενώ οι πελάτες σχηματίζουν ουρές και περιμένουν σε λίστα αναμονής για να εξυπηρετηθούν.
Περισσότεροι από 100 άνθρωποι, οι οποίοι ζουν σε καθεστώς φτώχειας στην Ισπανία της ανεργίας, τρώνε δωρεάν κάθε βράδυ στο εστιατόριο, από τα έσοδα που συγκεντρώνει η πρωινή βάρδια. 




_____________

Σάββατο, 2 Ιουλίου 2016

Οι τάσεις φυγής δεν δείχνουν να υποχωρούν αλλά αντιθέτως αυξάνονται. Πεντακόσιες (500) χιλ Έλληνες μετανάστευσαν λόγω κρίσης από το 2008...

Πεντακόσιες (500) χιλ Έλληνες μετανάστευσαν λόγω κρίσης από το 2008... Οι τάσεις φυγής δεν δείχνουν να υποχωρούν αλλά αντιθέτως αυξάνονται.
Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η ΤτΕ, ο αριθμός των Ελλήνων ηλικίας 15-64 ετών, που από το 2008 μέχρι σήμερα έφυγαν μόνιμα από τη χώρα, ξεπερνά τις 427.000. Σημείο ορόσημο είναι το 2013, όταν ο μέσος όρος αποδημίας τριπλασιάζεται σε σχέση με το 2008, με το φαινόμενο να συνεχίζεται με την ίδια ένταση το 2014 και να οξύνεται κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Διαβάστε περισσότερα για τη μετανάστευση των Ελλήνων: 

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

Μια Κρητικιά στη Νέα Υόρκη

maria_manoysaki.jpg

Μαρία Μανουσάκη
Η επαγγελματίας μουσικός, βιολίστρια, Μαρία Μανουσάκη
Συνάντησα τη Μαρία Μανουσάκη στο Ψυχικό, εκεί δώσαμε το ραντεβού μας. Είναι από την Κρήτη αλλά δεν ζει στην Κρήτη. Ούτε όμως και στην Αθήνα. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια κατοικεί και δουλεύει στη Νέα Υόρκη.
Επαγγελματίας μουσικός, βιολίστρια, μόλις κυκλοφόρησε και το νέο της cd με τίτλο «Sole Voyage» σε jazz and world στυλ και με πολλά κρητικά στοιχεία. Στη συνάντησή μας ήρθε... φορτωμένη, το βιολί της στη θήκη της αλλά κι έναν μικρό (και... βαρύ) ενισχυτή. Ηταν από πρόβα. «Τα κάνω όλα μόνη μου», λέει γελώντας. «Είμαι ταυτόχρονα και μάνατζερ του εαυτού μου».
Εμεινε στην Αθήνα λίγες ημέρες και τώρα βρίσκεται στη γενέτειρά της, τα Χανιά. Εκεί αύριο παίζει στο «Faggoto Hot Club de Grece», την Παρασκευή στο «Vamos», ενώ το Σάββατο θα δώσει ένα live στο Ρέθυμνο.
Μαζί της θα είναι ο Γιάννης Κιριμκιρίδης στο πιάνο, ο Μιχάλης Ευδαίμων στο μπάσο, ο Κώστας Αναστασιάδης στα τύμπανα και ο Tigran Sargsyan στα φωνητικά και στο ντουντούκ.
Τέλος του μήνα θα φύγει ξανά για Νέα Υόρκη. «Είναι κι εκεί δύσκολα τα πράγματα», λέει. «Αλλά βρίσκεσαι μέσα στη μουσική. Στην Ελλάδα δεν μπορείς να εξελιχθείς, παραμένεις στάσιμος. Αντιθέτως στο εξωτερικό σού προσφέρονται πολλές ευκαιρίες». Το πρόγραμμά της περιλαμβάνει συναυλίες παντού στον κόσμο, στις 9 Απριλίου στις Μπαχάμες (!), την 1η Μαΐου στη Βουδαπέστη, ενδιαμέσως στη Νέα Υόρκη κ.ο.κ.
Το «Sole Voyage» είναι ένα cd που γοητεύει με τον ήχο του. Είναι η κρητική λύρα που του δίνει άλλο ηχόχρωμα. «Αρέσουν τα κρητικά στους ξένους», επισημαίνει η Μαρία. Η ίδια θεωρεί πως κινείται σε world, κυρίως, μονοπάτια. «Αυτός είναι ο ήχος μου κυρίως». Και αγαπάει πολύ την τζαζ.
Και είναι πολύ δυναμική, το «παλεύει». Στο «Sole Voyage» υπάρχουν δικές της συνθέσεις εκτός από ένα παραδοσιακό κομμάτι και ένα του Ara Dinkjian, ενώ μπάσο παίζει ο εξαιρετικός Πέτρος Κλαμπάνης, από τους καλύτερους του είδους του (επίσης, κάτοικος Νέας Υόρκης).
Στις 25 και 26 Μαρτίου η Μαρία Μανουσάκη διοργανώνει ακόμα δύο events στην Κρήτη, στο Vamos Xasomeri. Το «Cretan Jazz» κατ' αρχάς, ένα live με διασκευές κρητικών συνθέσεων σε τζαζ αρμονίες συν κάποια δικά της κομμάτια ενορχηστρωμένα για λαούτο (με τον Νεκτάριο Κωστάκη), κιθάρα και βιολί.
Το δεύτερο είναι το «Carsten Thruedal experimental rhythm and blues», του Κάρστεν, ενός Δανού που ζει μόνιμα στην Κρήτη. Θα παίξουν οι δυο τους συνθέσεις τους αλλά και διασκευές από Μπομπ Ντίλαν και Grateful Dead αποκλειστικά.
Να σημειώσουμε από τώρα κι ένα φεστιβάλ, μονοήμερο, που διοργανώνει η Μαρία (μόνη της!) στα Χανιά κάθε καλοκαίρι. Πέρυσι μάζεψε 800 άτομα και φέτος θα γίνει κάτω από μια γέφυρα, σε έναν ποταμό, στο χωριό Αλικιανός. Στις 20 Ιουλίου, λοιπόν, θα έχουμε το «3o Cretan World Music Festival». Κλείνω εισιτήριο από τώρα.

Δημήτρης Κανελλόπουλος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Ταξιδεύοντας με τον ήχο των πνευστών