..............................................................................ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

απόδραση
, ή δραπέτευση, χαρακτηρίζεται η πράξη κρατούμενου ή φυλακισμένου που ενδεχομένως να επιχειρήσει, ή έχει επιχειρήσει, προκειμένου ν΄ ανακτήσει την ελευθερία του.... Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Oδοιπορικό στα παράλια της αλησμόνητης Μ. Ασίας

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

.............................«Όποιος ελεύθερα συλλογάται συλλογάται καλά», Ρήγας Φεραίος Βελενστινλής

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


"Η χώρα δεν έχει ανάγκη από μια συμφωνία γενικά. Έχει ανάγκη από μια έξοδο από τα αδιέξοδα των μνημονίων, από μια σύνθετη πολιτική διεξόδου και αναγέννησης σε όλους τους τομείς, παραγωγικής και πνευματικής – κοινωνικής, εθνικής ανασυγκρότησης, που δεν μπορεί να γίνει μέσα από τα νεοφιλελεύθερα δόγματα και τους όρκους πίστης στις συνθήκες της Ε.Ε., χωρίς έναν σταθερό προσανατολισμό για μια νέα θέση της χώρας στον γεωπολιτικό άξονα. [Ο Δρόμος της Αριστεράς]

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

Σε αυτό το εστιατόριο πληρώνουν οι πλούσιοι και τρώνε οι φτωχοί

Σε αυτό το εστιατόριο πληρώνουν οι πλούσιοι και τρώνε οι φτωχοί
Μία δράση που μπορεί να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα!
Το εστιατόριο "Robin Hood" (Ρομπέν των Δασών) στο κέντρο της Μαδρίτης την ημέρα προσφέρει στους πελάτες του πρωινό και μεσημεριανό και το βράδυ ανοίγει μόνο για τους άστεγους, παρέχοντας δωρεάν δείπνο. 
Το πρωτοποριακό αλληλέγγυο εστιατόριο αποτελεί ένα ζεστό καταφύγιο για τους άστεγους και τους φτωχούς, που βρίσκουν κάθε βράδυ ένα στρωμένο τραπέζι με λουλούδια, ωραία ποτήρια, μαχαιροπήρουνα και ένα ζεστό δείπνο.
Την δράση αλληλεγγύης υποστηρίζει η τοπική οργάνωση Mensajeros de la Paz (Αγγελιοφόροι της Ειρήνης), ενώ οι πελάτες σχηματίζουν ουρές και περιμένουν σε λίστα αναμονής για να εξυπηρετηθούν.
Περισσότεροι από 100 άνθρωποι, οι οποίοι ζουν σε καθεστώς φτώχειας στην Ισπανία της ανεργίας, τρώνε δωρεάν κάθε βράδυ στο εστιατόριο, από τα έσοδα που συγκεντρώνει η πρωινή βάρδια. 




_____________

Σάββατο, 2 Ιουλίου 2016

Οι τάσεις φυγής δεν δείχνουν να υποχωρούν αλλά αντιθέτως αυξάνονται. Πεντακόσιες (500) χιλ Έλληνες μετανάστευσαν λόγω κρίσης από το 2008...

Πεντακόσιες (500) χιλ Έλληνες μετανάστευσαν λόγω κρίσης από το 2008... Οι τάσεις φυγής δεν δείχνουν να υποχωρούν αλλά αντιθέτως αυξάνονται.
Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η ΤτΕ, ο αριθμός των Ελλήνων ηλικίας 15-64 ετών, που από το 2008 μέχρι σήμερα έφυγαν μόνιμα από τη χώρα, ξεπερνά τις 427.000. Σημείο ορόσημο είναι το 2013, όταν ο μέσος όρος αποδημίας τριπλασιάζεται σε σχέση με το 2008, με το φαινόμενο να συνεχίζεται με την ίδια ένταση το 2014 και να οξύνεται κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Διαβάστε περισσότερα για τη μετανάστευση των Ελλήνων: 

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

Μια Κρητικιά στη Νέα Υόρκη

maria_manoysaki.jpg

Μαρία Μανουσάκη
Η επαγγελματίας μουσικός, βιολίστρια, Μαρία Μανουσάκη
Συνάντησα τη Μαρία Μανουσάκη στο Ψυχικό, εκεί δώσαμε το ραντεβού μας. Είναι από την Κρήτη αλλά δεν ζει στην Κρήτη. Ούτε όμως και στην Αθήνα. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια κατοικεί και δουλεύει στη Νέα Υόρκη.
Επαγγελματίας μουσικός, βιολίστρια, μόλις κυκλοφόρησε και το νέο της cd με τίτλο «Sole Voyage» σε jazz and world στυλ και με πολλά κρητικά στοιχεία. Στη συνάντησή μας ήρθε... φορτωμένη, το βιολί της στη θήκη της αλλά κι έναν μικρό (και... βαρύ) ενισχυτή. Ηταν από πρόβα. «Τα κάνω όλα μόνη μου», λέει γελώντας. «Είμαι ταυτόχρονα και μάνατζερ του εαυτού μου».
Εμεινε στην Αθήνα λίγες ημέρες και τώρα βρίσκεται στη γενέτειρά της, τα Χανιά. Εκεί αύριο παίζει στο «Faggoto Hot Club de Grece», την Παρασκευή στο «Vamos», ενώ το Σάββατο θα δώσει ένα live στο Ρέθυμνο.
Μαζί της θα είναι ο Γιάννης Κιριμκιρίδης στο πιάνο, ο Μιχάλης Ευδαίμων στο μπάσο, ο Κώστας Αναστασιάδης στα τύμπανα και ο Tigran Sargsyan στα φωνητικά και στο ντουντούκ.
Τέλος του μήνα θα φύγει ξανά για Νέα Υόρκη. «Είναι κι εκεί δύσκολα τα πράγματα», λέει. «Αλλά βρίσκεσαι μέσα στη μουσική. Στην Ελλάδα δεν μπορείς να εξελιχθείς, παραμένεις στάσιμος. Αντιθέτως στο εξωτερικό σού προσφέρονται πολλές ευκαιρίες». Το πρόγραμμά της περιλαμβάνει συναυλίες παντού στον κόσμο, στις 9 Απριλίου στις Μπαχάμες (!), την 1η Μαΐου στη Βουδαπέστη, ενδιαμέσως στη Νέα Υόρκη κ.ο.κ.
Το «Sole Voyage» είναι ένα cd που γοητεύει με τον ήχο του. Είναι η κρητική λύρα που του δίνει άλλο ηχόχρωμα. «Αρέσουν τα κρητικά στους ξένους», επισημαίνει η Μαρία. Η ίδια θεωρεί πως κινείται σε world, κυρίως, μονοπάτια. «Αυτός είναι ο ήχος μου κυρίως». Και αγαπάει πολύ την τζαζ.
Και είναι πολύ δυναμική, το «παλεύει». Στο «Sole Voyage» υπάρχουν δικές της συνθέσεις εκτός από ένα παραδοσιακό κομμάτι και ένα του Ara Dinkjian, ενώ μπάσο παίζει ο εξαιρετικός Πέτρος Κλαμπάνης, από τους καλύτερους του είδους του (επίσης, κάτοικος Νέας Υόρκης).
Στις 25 και 26 Μαρτίου η Μαρία Μανουσάκη διοργανώνει ακόμα δύο events στην Κρήτη, στο Vamos Xasomeri. Το «Cretan Jazz» κατ' αρχάς, ένα live με διασκευές κρητικών συνθέσεων σε τζαζ αρμονίες συν κάποια δικά της κομμάτια ενορχηστρωμένα για λαούτο (με τον Νεκτάριο Κωστάκη), κιθάρα και βιολί.
Το δεύτερο είναι το «Carsten Thruedal experimental rhythm and blues», του Κάρστεν, ενός Δανού που ζει μόνιμα στην Κρήτη. Θα παίξουν οι δυο τους συνθέσεις τους αλλά και διασκευές από Μπομπ Ντίλαν και Grateful Dead αποκλειστικά.
Να σημειώσουμε από τώρα κι ένα φεστιβάλ, μονοήμερο, που διοργανώνει η Μαρία (μόνη της!) στα Χανιά κάθε καλοκαίρι. Πέρυσι μάζεψε 800 άτομα και φέτος θα γίνει κάτω από μια γέφυρα, σε έναν ποταμό, στο χωριό Αλικιανός. Στις 20 Ιουλίου, λοιπόν, θα έχουμε το «3o Cretan World Music Festival». Κλείνω εισιτήριο από τώρα.

Δημήτρης Κανελλόπουλος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Ταξιδεύοντας με τον ήχο των πνευστών

Σάββατο, 8 Αυγούστου 2015

Κως : Απελπισία, εξαθλίωση, απόγνωση, εγκατάλειψη

Δημοσιογράφος

                        Φωτό από το αστυνομικό τμήμα της Κω                        


Απελπισία, εξαθλίωση, απόγνωση, εγκατάλειψη, όσες λέξεις και αν σκεφτούμε καμία δεν αρκεί για να περιγράψει την κατάσταση με τους πρόσφυγες στην Κω. Το νησί, ως γνωστόν, τους τελευταίους μήνες δέχεται τεράστια κύματα προσφύγων από τις γειτονικές ακτές, εκατοντάδες ανθρώπους, στην πλειοψηφία τους Σύριοι, που καθημερινά διασχίζουν τη Μεσόγειο μέσα σε καρυδότσουφλα για να σώσουν τη ζωή τη δική τους και των παιδιών τους από τον πόλεμο, για να ξεφύγουν από την άνιση μάχη με το θάνατο. Κάποιοι από αυτούς τα κατάφεραν και κάποιοι από αυτούς έφτασαν στην Κω.
Με έναν κατά προσέγγιση υπολογισμό, μπορούμε να πούμε πως αυτή τη στιγμή στο νησί βρίσκονται πάνω απο 2000 άνθρωποι οι οποίοι περιμένουν την έκδοση των χαρτιών τους για να περάσουν στην Αθήνα και έπειτα στην αναζήτηση μιας καλύτερης μοίρας…δηλαδή Αμυγδαλέζα, Πεδίον του Άρεως ή Ελαιώνα…. Από τους 2000 αυτούς ανθρώπους, η μεγάλη πλειοψηφία διαμένει προσωρινά στο εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο «Captain Elias», κτίριο που παραχωρήθηκε από την τράπεζα Πειραιώς (χμμ) στο αρμόδιο Υπουργείο από τον Απρίλιο ως προσωρινή λύση στέγασης των ανθρώπων. Η λέξη λύση είναι μάλλον προσβολή στη συγκεκριμένη περίπτωση, αφού όταν λέμε εγκαταλελειμμένο το εννούμε με την πιο κυριολεκτική έννοια του όρου: το κτίριο δεν είναι ικανό να στεγάσει ποντίκια, πόσο μάλλον εκατοντάδες ανθρώπους οι οποίοι καθημερινά βρίσκονται στοιβαγμένοι σε έναν χώρο-κολαστήριο χωρίς νερό, χωρίς ρεύμα, χωρίς αποχετευτικό σύστημα και πλέον χωρίς φαγητό.
Να εξηγήσουμε τώρα πως έχει προκύψει το τελευταίο: όταν πριν από 2 μήνες παρότι η κατάσταση ολοένα και επιδεινωνόταν έγινε σαφές πως ούτε η πολιτεία ούτε οι τοπικές αρχές έκαναν κάτι για να βοηθήσουν, συγκροτήθηκε η πρωτοβουλία «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΩΣ» η οποία με τις λιγοστές της δυνάμεις ανέλαβε τη σίτιση και την κάλυψη όποιων άλλων αναγκών μπορούσε των προσφύγων στο χώρο. Τι σήμαινε αυτό πρακτικά; Μια χούφτα εθελοντών, με τη βοήθεια κάποιων Μ.Κ.Ο, έπρεπε να αδειάζει την τρύπια αποχέτευση του ξενοδοχείου κάθε 2 μέρες για να μην πλημμυρήσει η περιοχή. Μια χούφτα ανθρώπων έπρεπε να συγκεντρώνει καθημερινά ρούχα, παπούτσια και ο,τι άλλο χρειαζόταν βασισμένη σε δωρεές κατοίκων του νησιού. Μια χούφτα ανθρώπων έπρεπε καθημερινά να συγκεντρώνει φαγητό από ξενοδοχεία και τοπικούς παραγωγούς και να διανέμει τις μερίδες στους πρόσφυγες, μερίδες ωστόσο που ολοένα και μειώνονταν ενώ οι το πλήθος των ανθρώπων μεγάλωνε. Η κατάσταση έφτασε σε ένα θλιβερό κρεσέντο με 350 μερίδες φαγητού απέναντι σε ουρές 1000 ανδρών, γυναικών και παιδιών κατά κύριο λόγο υποσιτισμένων. Στις 27 Ιουλίου, λοιπόν, η «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΩΣ» με συνέντευξη τύπου ανακοινώνει πως η κατάσταση την έχει ξεπεράσει σε όλα τα επίπεδα και πως από τις 3 Αυγούστου δεν θα διανέμουν πλέον φαγητό στους ανθρώπους που βρίσκονται στο «Captain Elias», εκτός και αν δεχθούν τη βοήθεια που χρειάζονται από την πολιτεία και από τον Δήμο Κω. Ως εκ τούτου από τη Δευτέρα 3 Αυγούστου οι εκατοντάδες άνθρωποι που βρίσκονται στο «Captain Elias», μεταξύ των οποίων και εκατοντάδες παιδιά, δεν έχουν την παραμικρή πρόσβαση σε πράγματα στοιχειώδη, όπως μια μπουκιά φαγητό.
Την εικόνα αυτή της απελπισίας ολοκληρώνουν οι υπόλοιπες εκατοντάδες πρόσφυγες που βρίσκονται σε όλο το νησί προσπαθώντας να βρουν καταφύγιο κάτω απο δέντρα, μέσα σε σκηνές, στο λιμάνι, σε πάρκα κτλ κτλ. Όλοι υπό συνθήκες απάνθρωπες, δίχως καμία βοήθεια, αφημένοι στη μοίρα τους. Όλες αυτές τις μέρες που περνούν και μετρούμε ανθρώπους που λιμοκτονούν, μικρά παιδάκια που δεν έχουν ούτε γάλα να πιούν η κ. Τασία Χριστοδουλοπούλου τι κάνει; Απολύτως τίποτα είναι η απάντηση σε αντίθεση με τον δήμαρχο Κω που είναι συνεχώς ενεργός. Από δηλώσεις του τύπου «οι πρόσφυγες κάνουν κακό στην εικόνα του νησιού και διώχνουν τον τουρισμό» μέχρι την αποστολή της αστυνομίας του νησιού να εκκενώσει πάρκο στο λιμάνι στο οποίο είχαν βρει καταφύγιο οικογένειες προσφύγων (το πάρκο τώρα φυλάει ιδιωτικός security), ο δήμαρχος δείχνει τις προθέσεις του όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται.
Αν δεν θέλουμε να δούμε συνέπειες ολέθριες- ακόμα πιο ολέθριες από αυτές που βλέπουμε τώρα- θα πρέπει να δοθεί μια λύση στην κατάσταση αμέσως. Πόσο καιρό ακόμη θα είναι οι χιλιάδες αυτοί άνθρωποι δίχως στον ήλιο μοίρα; Πόσο καιρό ακόμη θα είναι έρμαια των χειρότερων ρατσιστικών κοινωνικών αντανακλαστικών που μιλούν ακόμη και για δημιουργία φασιστικών περιπόλων για πογκρόμ (https://mpalothia.wordpress.com/…/κως-προσπάθεια-για-την-δ…/) ενάντια των προσφύγων στην Κω; Εμείς περιμένουμε και όσο περιμένουμε κρατάμε στο μυαλό μας την πιο δυνατή εικόνα αυτού του καλοκαιριού: το μικρό κοριτσάκι, προσφυγόπουλο από τη Συρία, που έπαιζε κάτω από ένα δέντρο και όταν πήγαμε κοντά του να του μιλήσουμε ένωσε τα χέρια του για να μας δείξει πως κοιμόταν και μετά τρομαγμένο μας φώναξε «μπουμ μπουμ μπουμ».

Ανταπόκριση απο Κω για το Δρομογράφο @tomikropsari

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

Μεσ' την παλιά ταβέρνα - Ο σύγχρονος Σουρής





 Αγγελική Σπαθαράκη

Ουζερί - καφετέρια Ο Σουρής

Μεσ' τα καλά καθούμενα,
στην Τρίπολη βρεθήκαμε μια μέρα
να φάμε λογαριάζαμε στου Μήτσου την ταβέρνα.

Περνώντας όμως βιαστικά από άλλη μια ταβέρνα,
να τρώμε και να πίνουμε βρεθήκαμε,
ραχάτι απολαβάνοντας και όλα τα ζητούμενα
μεσ' τα "ψητά καθούμενα".

Ήμουν εγώ κι ο μερακλής ο Μήτσος ο λεβέντης

Καλοκαίρι 2015... λόγοι απόδρασης για παραλίες

Κλασική Ελληνική ομορφιά....


.... ποιος μας είπε ότι δεν υπάρχουν Γοργόνες....